gumara

คร่าวๆ อย่างไม่เป็นทางการ ไว้งานจบ สะสมรูปได้ครบจะเอาขึ้น Ubuntuclub อีกที

• DD มา 5 คนด้วยกัน รวม @theppitak
• พยายาม Follow เรื่อง DebCamp ในไทย ซึ่งผมก็ยังไม่รู้ว่าการมี DebCamp ในไทยมันเกิดประโยชน์อะไร เพราะต้องไม่ลืมว่า เราจะต้องใช้ทรัพยากรเพิ่มอีกมาก ในการขนคนตะวันตกมาประเทศตะวันออก ซึ่งในทางกลับกันแล้วมันใช้ทรพยากรน้อยกว่า (ประชากรยุคแพนด้าอย่างเราต้องไม่ลืมเรื่องโลกร้อน)
• มีประเด็น Cheese'n wine ที่เหมือนทางฝรั่ง (ไม่รู้ชาติไหน) เล่นอัดอาหารประหลาดให้ชาวตะวันออกทาน ซึ่งเราแก้เผ็ดแล้วด้วย Worm world party เรื่องวัฒนธรรมนี่เป็นอีกประเด็นที่ควรมี DebCamp ในฝั่งตะวันออกบ้าง
• อยากเสนอ DebCamp Asia แต่เกรงใจคุณฝรั่ง
• คนญี่ปุ่นชอบนวด และพบว่า นวดไทย ญี่ปุ่น ไต้หวัน นั้นไม่เหมือนกัน จริงแล้วอย่าว่าแต่ข้ามชาติเลย แต่ละเจ้าบนเส้นรัชดาก็มีวิธีนวดที่ไม่เหมือนกัน อะจึ๊ย
• งานนี้เหนื่อยแทนแม่งานมาก ทั้ง @theppitak นิวตรอน และที่สุดเลยน่าจะเป็น @kinetickitty (ชื่อยาว บาป ทำให้เราทวีตได้น้อย เพราะชื่อก็ซัดไปสิบกว่าตัวแล้ว)
• DD แก้บักกันว่องมาก @theppitak บอกถ้าทำคนเดียวใช้เวลานานกว่านี้มั่ก นี่ได้หลายคนมารุมยำเลยเร็วหน่อย เสียดายตรงทำกะเขาไม่เป็น เลยแอบเอา Translation มานั่งแปล
• วันพุธเขาไปเที่ยวกัน แต่เรากลับแล้ว อด
• ขอบคุณแก๊งค์เสื้อแดงที่ทำให้หลายๆงาน Cancel เลยได้มา DebCamp
• คุยกับ @kinetickitty แล้วว่าถ้าจัด DebCamp ในไทยใช้ตังค์อยู่หลาย แต่ผมนึกไม่ออกเลยว่าจะไปขอใครได้ นอกจากใช้วิธี บิด/เพิ่ม จุดประสงค์ของงานสักเล็กน้อย เพื่อให้ตรงกับที่เจ้าของตังค์เขาจะชอบ

ก็ พอดีว่าเห็น palimpsest ใน Ubuntu มันเป็นภาษาอังกฤษทั้งดุ้น ไล่ดูก็พบว่าเป็น Project ที่ GNOME ก็เลยเข้าไปดู เห็นมัน 0% เลขกลมๆ สวยๆ (ใครดิวงานภาครัฐต้องชินกับเลขกลมๆ เข้าไว้ แบบรวมภาษีแล้วด้วยนะ) ก็เลยทำส่งให้ @theppitak (จริงแล้วผมทำไปแค่เกือบ 50% ที่เหลือก็มาจากผู้อื่นอีกที) แล้วก็รอให้ @theppitak เอาเข้า เพื่อจะได้ดึงมาไว้ Ubuntu

จนวันนี้กลับมาบ้าน

1. เห็นอีเมลดังหมายเลข 1 ดังภาพ ว่า Palimpsest เข้าแล้ว
2. ก็เลยเข้าไปที่ Damn lie ของ GNOME เพื่อไปดูด po ตามเลข 2 ในภาพ
3. แล้วก็มา Import เข้า Launchpad ตามหมายเลข 3
4. เสร็จแล้วเพลินๆ ก็เลยกด Twitter เล่น พบหมายเลข 4 ว่า @theppitak เพิ่งเอาขึ้นไปเมื่อ 4 นาทีก่อนหน้า

โลกยุคนี้หมุนเร็วดีเหลือเกิน

ปล.ถ้าไม่ชิ่งไปกินข้าวอาบน้ำ กระบวนการทั้งหมดจนกระทั่งเขียนบล็อคนี้คงไม่เกิน 10นาที

วันนี้เมียไปจองรถ ก็ไม่มีอะไรพิเศษ คือแม่ได้โควต้าราชการ ผ่อน 0% หลายปี เป็นโปรของ Protron ซึ่งผมก็ไม่ได้ติดขัดอะไร ถ้าจะต้องซื้อ เอา Protron ก็ดี ถูกดี ก็ผมเลือก Savy รุ่นเล็กสุด ถูกสุด แต่แฟนเกิดไอเดียอีก ว่าเพิ่มตังค์อีกสักนิดละกัน (แสนก่าๆ) ได้เอา VIOS (ได้รุ่นเล็ก) ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลของคุณเมีย แต่ผมไม่อ่ะ ถูกสุดคือดีสุด (สำหรับตอนนี้)

เหตุผลส่วนตัวที่เอาถูกสุด

• ถ้าหาย ไม่เสียดายมาก (อย่างน้อยก็ไม่เสียดายเท่ารุ่นแพง)
• ถ้าชน ซ่อมก็คงจ่ายพอๆกัน ดีไม่ดีรุ่นถูกจะซ่อมถูกกว่า แต่ข้อเสียคือ ที่ความชนที่รุนแรงเท่ากัน ความเสียหายจะหนักกว่า

จริงๆ ผมก็ไม่ได้รังเกียจรถแพง แต่ตามแผนแล้วผมตั้งใจว่าจะซื้อบ้านก่อน แล้วค่อยซื้อรถ แต่เมื่อมีโปรนี้มาแทรก ก็ไม่ขัดใจกัน

ของแถมจากการซื้อรถใหม่คือ ต้องยื่นสลิปเงินเดือนเพื่ออะไรสักอย่าง ดังนั้นเมียกำลังจะได้รู้ว่า เงินเดือนที่แท้จริงแล้ว ได้เท่าไร ปกติจะแอบซ่อนอยู่ตลอด

เมื่อข้าพเจ้ารู้ตัวนั้น ภารณีได้รักข้าพเจ้าอย่างหญิงสาวรักชายหนุ่มเสียแล้ว ท่านเอย ! อันธรรมดาความรักที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นที่ละน้อย ๆ เหมือนการสุกของผลไม้บนต้นนั้น เมื่อมันสุกงอมเสีย หญิงใดเล่าในโลกจะหักห้ามใจไว้ได้ สตรีส่วนใหญ่ถือว่า **ชีวิตเป็นส่วนหนึ่งของความรัก** ตรงกันข้ามกับบุรุษที่มักจะถือว่าความรักเป็นเพียงบางส่วนของชีวิตเท่านั้นและผู้ชายเราก็มักจะโง่ในเรื่องนี้เอามาก ๆ เพราะไม่รู้ในกฏความจริงที่ว่า "เมื่อสตรีแสดงให้ชายเข้าใจว่าเธอรักเขา ซึ่งผู้ชายเข้าใจว่าเป็นเพียงการเริ่มต้นนั้น ความรักของสตรีได้สุกงอมและถึงที่สุดเสียแล้ว"

ชีวิตนี้มีอะไร หน้า 91

ความจริงข้าพเจ้ามีความรู้สึกต่อ 'มาลิกา' อย่างญาติที่ดีคนหนึ่งและเนื่องจากเรามีอายุไล่เลี่ยกัน และมีรสนิยมเหมือน ๆ กัน จึงทำให้การสนทนาของเราสนุกสนานและเพลิดเพลินใจยิ่งนัก แต่อะไรหนอทำให้มาลิกาพูดกับข้าพเจ้าอย่างนั้น ทำไมสตรีจึงชอบพูดอะไรผูกเป็นปริศนาให้คนอื่นคิดอยู่เสมอ *ท่านผู้มีอายุ ! ข้าพเจ้าช่างโง่เสียจริง โง่ในโลกแห่งสตรี ท่านเอย ! ไม่เพียงแต่ข้าพเจ้าดอก ผู้ใดก้าวเข้าไปในโลกแห่งสตรีแล้ว ต้องกลายเป็นคนโง่ไปทุกคนเหมือน ๆ กันหมด*

ชีวิตนี้มีอะไร หน้า 94