รวมเหตุการณ์ที่ทำให้เกือบตาย

• สมัยเด็ก ปีนเก่าอี้เล่น แล้วตกลงมา หัวทิ่มคากับไรอยู่ไม่รู้ แล้วตัวตั้งเด่อยู่ คือ ถ้าตัวพับนอนลงมาก็คอหกตาย จำไม่ได้หรอก พ่อเล่าให้ฟัง
• สมัยเรียน ปวช. พาสาวไปส่งบ้าน เจอแก๊งค์นักเรียนโรงเรียนคู่อริแถวสวนลุม ที่โดนโรงเรียนผมอัดไปเมื่อวาน แต่ผมไม่รู้เรื่อง เกือบโดนดาบยาวเสียบตาย โชคดีมาสาวออหน้าให้ กับมีเทศกิจอยู่แถวนั้นพอดี เลยทำให้รู้สึกว่า ดีแล้วที่เทศกิจแต่งตัวเหมือน ตร.
• ตอน ปวช. นั่งกินน้ำเมากะเพื่อนบนดาดฟ้า พอเมาก็ครึกครื่น เดินเล่นขอบตึก ถ้าพลัดตกก็เรียบร้อย
• ปวส. พาเพื่อนผู้หญิง (เพื่อนเฉยๆ) ไปเดินเล่น มาบุญครอง เนื่องจากมันเซ้าซี้ เกือบโดนโรงเรียนอริ ลากไปรุมอัดชั้นฟาสท์ฟู๊ด เนื่องจาก เขาตีกันมาแล้วผมไม่รู้เรื่อง (อีกแล้ว)
  จากสองเหตุข้างบน ทำให้รู้ว่า ถ้าเรียนโรงเรียนช่าง คุณต้องตีกับเขา จะได้รู้ทางหนีทีไล่ ถ้าอยู่อย่างสงบเสี่ยมเรียบร้อย ก็อาจตายไม่รู้ตัว
• ตอนเรียน ป.โท เดินไปฉี่ เจอเค้กกล้วยหอม ซึ่งเป็นของเบรควางอยู่ เลยคว้าเข้าปาก จะรีบกิน รีบฉี่ รีบไปเรียนต่อ เลยยัดทั้งก้อนในคำเดียว ปรากฏว่า หายใจไม่ออก ทำให้ผมเข้าใจเลยว่า คำว่าหายใจไม่ออกนั้น จิงๆแล้วมันหายใจออก แต่เวลาหายใจเข้า ลมมันจะไม่เข้าปอด แต่มันจะเข้าไปที่กระเพาะ สิ่งเดียวที่กลัวตอนนั้นคือ มีใครมาพบศพเข้า แล้วรู้ว่า สาเหตุการตายคือ เค้กกล้วยหอมติดคอ สุดท้ายผมพยายามคายมันออกมาได้ แต่ก็มึนๆนิดๆว่า ตกลงเราตายแล้วรึป่าว เดินสำรวจแถวนั้นสักครู่ เผื่อเจอตัวเองนอนอยู่ๆได้รีบกลับเข้าร่าง

นึกออกแค่นี้