อ่านเจอคำนี้หลายทีแล้ว เข้าใจว่าอาบัติปาจจิตตีย์ คงมีความหมายเดียวกับการปลงอาบัติ คิดว่าน่าจะตรงกับการสารภาพบาปในศาสนาคริส สิ่งหนึ่งที่ไม่รู้คือ ไอ้การปลงอาบัติหรืออาบัติปาจจิตตีย์เนี่ย เขาทำกันยังไง พอดีเมื่อคืนอ่านหนังสือเรื่องพระอานนท์เจอเรื่องการปลงอาบัติกรณีเก็บจีวรเกิน 10 วัน

วิธีการตามนี้
ภิกษุผู้เป็นเจ้าของจีวรนำจีวรนั้นออกมานั่งคุกเข่าประนมมือ ภิกษุอีกรูปหนึ่งซึ่งเป็นผู้รับก็นั่งในท่าเดียวกัน ภิกษุผู้เ็นเจ้าของจีวรวางจีวรไว้ระหว่างแขนพับ มือคงประนมอยู่แล้วกล่าวว่า

"จีวรผืนนี้ของข้าพเจ้าเก็บไว้เกิน 10 วัน จำเป็นต้องสละ ข้าพเจ้าขอสละจีวรผืนนี้แด่ท่าน" เสร็จแล้วตามมารยาทภิกษุผู้รับก็จะถวายคืน โดยกล่าวว่า "จีวรผืนนี้เป็นของข้าพเจ้าแล้ว แต่ข้าพเจ้าขอถวายแก่ท่าน ท่านจะใช้สอยหรือจะให้ใคร หรือจะทำอย่างไรก็แล้วแต่ท่านจะเห็นสมควร" เสร็จแล้วมอบจีวรคืนแก่ภิกษุรูปที่เป็นเจ้าของเดิม

คราวนี้ถึงเวลาที่ภิกษุเจ้าของจีวรจะแสดงอาบัติ ท่านจะนั่งประนมมือคุกเข่าอยู่ท่าเดิม กล่าวว่า "ข้าพเจ้าต้องอาบัติเกี่ยวกับของที่ต้องสละ (นิสสัคคียะ) ข้าพเจ้าขอแสดงอาบัติเรื่องนี้ คือยอมรับสารภาพผิด"

ภิกษุอีกรูปหนึ่งจะถามว่า "ท่านเห็นหรือ ?" ภิกษุผู้แสดงอาบัติตอบว่า "เห็น" ผู้รับการแสดงจะบอกว่า "ถ้าอย่างนั้นท่านจงตั้งใจสำรวมระวังต่อไป" ภิกษุผู้แสดงจะให้คำมั่นว่า "จะตั้งใจสำรวมระวังต่อไป"

แต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดี ว่าการปลงอาบัติ กรณีอาบัติในเรื่องอื่นๆเขาทำกันยังไง

พระอานนท์พุทธอนุชา หน้า 158