เมื่อข้าพเจ้ารู้ตัวนั้น ภารณีได้รักข้าพเจ้าอย่างหญิงสาวรักชายหนุ่มเสียแล้ว ท่านเอย ! อันธรรมดาความรักที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นที่ละน้อย ๆ เหมือนการสุกของผลไม้บนต้นนั้น เมื่อมันสุกงอมเสีย หญิงใดเล่าในโลกจะหักห้ามใจไว้ได้ สตรีส่วนใหญ่ถือว่า **ชีวิตเป็นส่วนหนึ่งของความรัก** ตรงกันข้ามกับบุรุษที่มักจะถือว่าความรักเป็นเพียงบางส่วนของชีวิตเท่านั้นและผู้ชายเราก็มักจะโง่ในเรื่องนี้เอามาก ๆ เพราะไม่รู้ในกฏความจริงที่ว่า "เมื่อสตรีแสดงให้ชายเข้าใจว่าเธอรักเขา ซึ่งผู้ชายเข้าใจว่าเป็นเพียงการเริ่มต้นนั้น ความรักของสตรีได้สุกงอมและถึงที่สุดเสียแล้ว"
ชีวิตนี้มีอะไร หน้า 91
ความจริงข้าพเจ้ามีความรู้สึกต่อ 'มาลิกา' อย่างญาติที่ดีคนหนึ่งและเนื่องจากเรามีอายุไล่เลี่ยกัน และมีรสนิยมเหมือน ๆ กัน จึงทำให้การสนทนาของเราสนุกสนานและเพลิดเพลินใจยิ่งนัก แต่อะไรหนอทำให้มาลิกาพูดกับข้าพเจ้าอย่างนั้น ทำไมสตรีจึงชอบพูดอะไรผูกเป็นปริศนาให้คนอื่นคิดอยู่เสมอ *ท่านผู้มีอายุ ! ข้าพเจ้าช่างโง่เสียจริง โง่ในโลกแห่งสตรี ท่านเอย ! ไม่เพียงแต่ข้าพเจ้าดอก ผู้ใดก้าวเข้าไปในโลกแห่งสตรีแล้ว ต้องกลายเป็นคนโง่ไปทุกคนเหมือน ๆ กันหมด*
ชีวิตนี้มีอะไร หน้า 94
