Learning

เมื่อวานไปเรียนภาษาอังกฤษฟรีมา ที่คริสจักร แถวที่ทำงาน มี missionary เป็นคนสอน สามคน คนเรียนประมาณ สิบนิดๆ ก็ เขาจะเรียนกันทุกวัน พุธ ผมเพิ่งรู้อาทิตย์ก่อน แล้วก็ เพิ่งได้ไปมาครั้งแรกเมื่อวาน

ก็ เขาสอนดี สนุกดี ภาษาอังกฤษไม่ได้พูดนาน จะคุยแต่ละทีใช้เวลาคิดเยอะ ปกติก็แย่เป็นทุนอยู่แล้ว

ตอนก่อนเรียนต้องสวดมนต์ขอบคุณพระเจ้าก่อน แล้วก็ หลังเรียนเสร็จอีกรอบนึง เรียน 18.30 - 20.00 น.

ดูเหมือนจะมีอยู่หลายที่ ของที่ผมไปเป็นคริสจักร์แจ้งวัฒนะ สนใจมีเบอร์ให้ถาม 0815577078 0815578762

ถามคนที่มาเรียนเห็นบอกมีสอนมาได้ ปีครึ่งละ โอ้ว เสียดายชะมัด หวังว่าจะไม่ใช่มาวงแตก

กิจกรรมช่วยเหลือชุมชนแบบนี้ผมชอบมาก อาจต้องสวดขอบคุณพระเจ้าบ้าง แต่ก็ไม่ได้ขัดหับหลักของพุทธแต่อย่างใด ก็หวังว่าจะมีอะไรที่ผมสามารถช่วยเหลือได้บ้าง

ปล.ในชันเรียนต้องมีชื่อภาษาอังกฤษ ผมได้ชื่อ คริส มานึกได้ทีหลัง น่าเอาที่คล้ายชื่อเล่นหน่อย ได้จำง่าย อย่าง maroon หรือ merry ประมาณเนี๊ยะ แต่ที่สงสัย ผมคิดว่า คำว่า mara จะมีในภาษาอังกฤษซะอีก

อ่อ ค่าหนังสือ 40บาท ยังไม่ได้จ่าย ฝรั่งบอก คราวหน้าค่อยมาจ่าย

ปล2. คนมาเรียนโดยมากเป็นชาวบ้านละแวกนั้น (เข้าใจว่าน่าจะอยู่ละแวกนั้น) ก็ พูดกันเก่งดี แปลว่าการเรียนสัมฤทธิ์ผล คิดว่าถ้าไม่มีพวกนี้สอนให้ เด็กๆในชุมชนก็คงไปแบกรับค่าเรียนของสถานที่สอนภาษาข้างนอกกันไม่ไหว

แล้วก็ คนที่มาเรียนกันเองดี ให้ความรู้สึกครอบครัวดี ฝรั่งก็สบายๆ ขำๆดี วิธีการสอนก็ คล้ายสถาบันสอนภาษาอื่นๆที่เคยไปแอบเรียนฟรีอยู่ ถือว่า Skill ในการสอนใช้ได้

ยังหงุดหงิดเรื่องโปรเจคของนักศึกษาคนก่อนอยู่ ซึ่งโดยรวมแล้ว มันคือเรื่องของการศึกษานี่แหล่ะ

ถัดมาเรื่องของการวัดผลต่อ ผมไม่รู้ว่า เราควรจะเอาเรื่อง ที่ว่า นักเรียนประถม รู้เรื่อง กลอนแปด กลอนสิบเอ็ดแค่ไหน คือแน่นอนมันเป็นสิ่งที่เด็กๆควรเรียน แต่เราควรนำมันมาวัดผลในการสอบหรือ คือพวกนี้มันเป็นเรื่องเฉพาะทางที่ ผมคิดว่า อย่างพวกกลอนอะไรพวกนี้ เราควรสอนให้เด็กรู้ว่ามี แต่ถ้าจะมีส่วนในการสอบได้สอบตกนั้น มันควรจะอยู่ในระดับของ นักศึกษาคณะภาษาศาสตร์เสียมากกว่า

ไม่รู้ผมอธิบายได้เข้าใจหรือเปล่า แต่ในความรู้สึกคือประมาณนี้ล่ะ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า อะไรคือสาระ อะไรไม่ใช่สาระ

พอดีมาอยู่บูธที่พิดโลก เจอน้องมาถามเรื่องโปรเจคจบ ป.ตรี

ก็โปรเจคน้องเขาคือ ถ้าเราพิมพ์ข้อความภาษาไทยใน OO แต่ดันลืมเปลี่ยนภาษา คือพิมพ์เป็นภาษาอังกิด แต่จะพิมพ์ข้อความไทย ให้เขียนโปรแกรม เพื่อแปลงคำให้ โดยอัติโนมัติ

อืม ฟังดูเข้าท่าดี แต่น้องเรียน คอมพิวเตอร์บริหารธุรกิจ

ผมเกลียดอาจารย์ประเภทนี้มาก ยึดตัวเองเป็นพื้นฐาน สิ่งที่ฉันทำได้ คือสิ่งที่จะสอนให้นักเรียนทำ สิ่งที่ฉันชอบ ฉันจะยัดเยียดให้นักเรียน คือในแง่ที่ว่า ฝึกให้นักเรียนเก่งนี่ ผมชอบครับ ชื่นชมเลยด้วย เพราะถือว่าใส่ใจกับนักเรียน