ฉันมีเมีย เมียมีระบบความคิดที่ไม่ดี ผมเรียกอาการนี้ว่า "ความบกพร่องทางตรรกะ" แม่ผมมักจะบ่นเมียผมบ่อยๆ เพราะมันมักจะทำอะไรไม่เข้าท่าคือทำอะไรให้ชวนด่า (ถ้ายกตัวอย่างเดี๋ยวจะยาว ใครเมียเมียแล้วน่าจะนึกออก) ซึ่งโดยปกติแล้วผมจะใช้วิธีอดทนเอาเพราะมันไม่มีประโยชน์ใดๆ ที่จะแก้ไข เพราะผมได้เคยลองแล้วในทุกวิธีเท่าที่จะทำได้ แต่เปล่าประโยชน์ มีเพียงความอดทนเท่านั้นที่ทำได้

ปกติเมียจะชอบด่าผม เพราะผมทำอะไรได้ไม่ถูกใจมัน นั่นเพราะมันคาดหวังจะให้ได้ทุกสิ่งเป็น 100% ถ้าผมทำสิ่งใดไม่ได้ 100% ผมโดนด่า แม่มักจะด่าเมียผม เรื่องความแย่ของมัน เมื่อมันโดนด่า มันไม่สามารถพิจารณาตัวเองได้ มันคิดได้แค่ว่า มันโดนด่า และโมโหจากการที่โดนด่า และเมื่อภูเขาไฟคุกรุ่น มันก็ปะทุลงไปในที่ที่มันจะปะทุได้ นั่นคือผม

ผมอยากบอกแม่ว่า อย่าไปด่ามันเลย เพราะเราไม่สามารถแก้ไขปัจจัยภายนอกได้ กรณีคนอื่นที่ไม่มีความบกพร่องทางตรรกะ เราอาจช่วยเหลือเขาได้ด้วยการเตือนสติ หรือสอนเป็นครั้งเป็นคราว แต่กรณีนี้มันเกินเยียวยาแล้ว แม่อย่าได้พูดได้สอนอะไรมันอีกเลย เพราะมันนำความทุกข์มาสู่ผม ในทุกครั้งและทุกๆครั้ง

ผมยังคงหวังความสุขอยู่ ชีวิตก็เหมือนกราฟหุ้น ช่วงนี้ก็แค่หุ้นตกผมก็ได้แต่เฝ้ารอวันที่กราฟหุ้นชีวิตผมจะถีบตัวขึ้นอีกครั้ง

ช่วงนี้ความสุขที่พอจะหาได้ก็ จากการทำงาน งานอดิเรกและของอร่อยที่พอจะหาได้เป็นครั้งคราว ผมชอบไอติม ใครจะเลี้ยงก็ขอบคุณมากกับอีกอย่างก็ เสียงเพลง

ทำเรื่องจองที่ไว้ ได้ไว้เวลาที่จะต้องไปโอน ตอนซื้อก็บอกแม่ไว้ เพราะตังค์ไม่พอ ขอแม่มาส่วนหนึ่ง ก็ย้ำแม่ไว้ ว่าไม่ให้บอกพ่อ เพราะพ่อผมเป็นโรคขี้บังคับ คือมันเป็นอาการปกติของคนที่หวังดี คือหวังดีเนี่ยเขาจะเตือน บอกกล่าว แต่แบบที่หวังดีเกินเหตุนี่จะใช้วิธีบังคับ เพราะเชื่อว่าสิ่งที่ตัวคิดนั้นจะถูกต้อง

คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะบอกแม่ ครั้งหน้าผมจะเก็บเงินให้ครบ แล้วซื้อด้วยตัวเองทั้งหมด ที่ผืนนี้ถือเสียว่าทิ้งไป เพราะผมคงไม่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

หรือผมควรจะคุยกับพ่อให้รู้เรื่อง ว่าผมมีชีวิตของผมเอง และเส้นทางเดินที่ผมต้องการจะเลือกเอง

• ที่บ้านมีลูกอยู่คนเดียว
• เป็นความหวังอันสูงสุดของญาติพี่น้องและวงศ์ตระกูล
• เธอต้องเอ็นให้ติดในมหาลัยอันดับหนึ่ง
• เธอใช้ความเพียรอันยิ่งยวด ติวเย็น เสริมเสาร์อาทิตย์ อ่านหนังสือโต้รุ่ง หวังให้ทุกคนมีความสุข
• ผลสอบออกเธอติดแค่ ม.อันดับสอง
• ที่บ้านเกรี้ยวกราด ญาติพี่น้องผิดหวัง เธอทำแบบนี้ได้ไง
• เช้ามาพบศพ แขวนคออยู่ท่ามกลางห้องข่าวลงหนังสือพิมพ์
• ชาวบ้านกล่าวขาน ช่างเด็กเหลือเกิน แค่นี้รับความผิดหวังไม่ได้

ถามว่า เพราะ เด็กมันอ่อน หรือที่บ้านกดดัน

ไม่มีอะไรเลย แค่บล๊อกซ้ำสืบเนื่องจากบล๊อกก่อน เพราะบางคนไม่สามารถที่จะมองแบบเปรียบได้ คิดได้แค่แบบยึดติดและมองตรงๆ

ปล. ไม่มีอะไรพิเศษ แค่หวังจะเกิด drama บ้าง ตามสมัยนิยม

• เช้าวันปกติ ไอ้มืดออกเดินหางาน บริษัทต่างๆ ต่างไม่รับ เพราะมันเป็นไอ้มืด
• ตกเย็นกลับบ้าน พร้อมความผิดหวังเนื่องจากไม่ได้อะไรเลย
• กลับถึงบ้านเมียด่าโวยวาย ชีวิตหาอะไรดีไม่ได้เลยตั้งแต่มาอยู่กับมึง
• ไอ้มืดท้อแท้เซ็งชีวิต ออกดื่มเหล้าแก้เศร้าใจ
• ตกดึกร้านปิดแล้ว เดินกลับบ้านด้วยหวังว่าเมียจะหลับแล้ว หรืออาจเพียงแค่ใจเย็นลงบ้าง
• เปิดประตูบ้านเมียถ่างตารอ กล่าวคำตัดพ้อมึงแย่จริงๆ
• ไอ้มืดฟิวขาดกูแทบเป็นบ้า จรดเช้า เย็นมา หาดีไม่ได้เลย
• เถียงเมียไม่เป็น เพราะเกิดเป็นชาย อธิบายเท่าไหร่เมียไม่มีฟัง
• บรรจงวาดหมัด ฟาดปากเมียฟัง กูยั้งไม่ทันหวังแค่สงบลง
• ไอ้มืดติดกรง โทษฐานไม่พ้น
• ไอ้มืดผิด เพราะฤทธิ์สุรา

ฉากแบบนี้เรามักเห็นบ่อยๆตามหนังฝรั่ง และเหตุการณ์เหล่านี้จึงเป็นที่มาของแคมเปญจ์ ประเภท "เลิกเหล้า เลิกทำร้ายผู้หญิง", "หยุดทำร้ายผู้หญิง หยุดใช้กำลัง"

แต่ผมแค่อยากจะบอกว่า จะไม่ลองตั้งเคมเปญจ์ให้มันตรงจุดบ้างเหรอ เช่น หยุดทำร้ายผู้ชาย หยุดวาจาถากถาง หรือ งดละครสะท้อนดูตัว

โดยมากของคดีทำร้ายร่างกาย เราจะพุ่งเป้าไปที่ผู้ชาย และสุรา แต่จะเคยมีใครสืบต่อไปอีกบ้าง ว่าก่อนผู้ชายและสุราแล้ว ก่อนหน้านั้นเป็นใคร

ปล. ไม่ได้อยากจะ blog ล่อเป้า แต่จะมีใครสืบบ้างไม๊ ว่าคดีทำร้ายร่างกายนี้ มันเริ่มต้นที่ อะไร

• ลุงกับป้าบ้านข้างๆ อายุ 70กว่าแล้ว แต่ยังต้องทำงานอยู่ ลุงรับซ่อมจักรยาน ป้าเป็นลูกจ้างร้านก๋วยเตี๋ยว
• ผจก. โอเพนซอร์สซิป้าถูกแขวนจากตำแหน่ง
• ผอ. ถูกพักงานชั่วคราว ให้รองขึ้นมารับตำแหน่งแทน
• ครั้งหนึ่งผมเดินทำธุระอยู่ล่างตึก เห็น ผอ. ใส่สูทถือกระเป๋าเดินรีบๆเพื่อขึ้นไปทำงาน ภาพนั้นทำให้ผมเกิดความสังเวชใจเป็นอย่างมาก ว่า ทำไมคนอายุขนาดนี้ยังต้องเป็นลูกน้องอยู่ แม้ว่าโดยตำแหน่งจะเป็นหัวหน้าก็ตาม แต่ด้วยหน้าที่และตัวงานเอง ก็ยังบ่งบอกถึงการเป็นลูกน้องอยู่ดี

คำถามคือ อะไรคือความยั่งยืน ผมมีคำตอบของผมแล้ว แล้วคุณล่ะ