ก็สืบเนื่องจาก Blog Entry ที่ผ่าน ก็นั่งกินโออิโช๊ะกันจนสองทุ่มก็ว่าจะกลับบ้าน พอเดินออกจากร้านก็มายืนรอแฟนเข้าห้องน้ำ นานจัด ระหว่างรอก็ยืนดูไอ้ทีวีโฆษณาในห้าง เจอตัวอย่างหนัง ยืนดูไปเรื่อยๆ รู้สึก เฮ๊ย น่าสนหว่ะ หนังน่าดูจัง ก็ดูโฆษณาจนจบเลยได้พบว่า มันคือ รถไฟฟ้ามาหานะมึง
ก็แฟนร้องอยากดูอยู่ประปราย แต่ผมไม่สนใจจะดูหนังโรงสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะหนังไทย จนพอดูตัวอย่างนั่นแหล่ะ ก็เลย พอแฟนออกจากห้องน้ำก็เลยชวนไปดูรอบ ซึ่งก็ไม่ยากเท่าไหร่ เพราะแฟนอยากดูเป็นทุนเดิม
ก็เดินไปดูรอบที่มาบุญครอง พบว่ามีรอบ 20:25 ซึ่งมันฉายไปแล้ว 5นาที แต่เราก็พอจะเดากันได้ว่ามันต้องโฆษณาก่อน 15นาที ซึ่งพอเข้าโรงไปแล้วก็ทันยืนถวายความเคารพพอดี
- หนังดีเลย คุ้มเงิน น้อยครั้งที่ดูหนังโรงที่ไม่มีเอฟเฟกต์แล้วจะรู้สึกว่าคุ้มตังค์
- บทดี สั้นกระชับตรงจุด ทำได้ดีในระยะเวลาสองขั่วโมง
- ตัวละครโอเค
- เพลงประกอบหนังเพราะดี
ของขัดใจ
- เวลาผ่านไปนางเอกยังใช้ BB ตัวเดิม
- พระเอกดีเกิน นางเอกทำไรพังแม่งก็ไม่โกรธ เท่เว่ออ่ะ
- ระยะเวลาของความผูกพันธ์สั้นไปจนไม่ค่อยอินน์เรื่องความสัมพันธ์ แต่อภัยให้ได้ หนังระยะเวลาสั้น ต้องใช้จินตนาการช่วย
- ไม่ชอบฉากจบที่พระเอกโผล่มาเซอไพรซ์ในรถไฟฟ้าที่ไฟดับ คือมันน้ำเน่าไป ขัดกะตีมหนังในตอนแรก
ดูแล้วพบว่า
- ผมเหงา ผมโหยหาความรัก อย่างแท้จริง
- ผมมีรักมาไม่น้อย แต่ก็ยังคงต้องการอยู่ แม้ว่าทุกครั้งมันก็ไอ้รสชาดเดิมๆ แต่มันช่างหอมหวานจนผมต้องการอีก และต้องการอีก
- ผมอยากกอดใครสักคน ใครสักคนที่ผมจะกอดได้ด้วยความรัก และกอดผมด้วยความรัก





