เพื่อนที่รักให้คำแนะนำมาว่า "ถ้าคิดถึง ให้คิด ว่าทำไมถึงคิดถึง" ให้คิดสืบไปเรื่อยๆ ตามหลักปฏิจจสมุปบาท ซึ่ง เมื่อวานลองคิดเล่นๆ ไปตันตรงที่ คิดถึง เพราะจิตมันทำให้คิดถึงน่ะสิ จบแค่นี้ ผมต้องทำไปเรื่อยๆ ทำให้บ่อย ทำให้ชำนาน ถ้าให้ดีต้องทำสมาธิร่วมด้วย จิตจะมีคุณภาพมากขึ้น แล้วก็ที่ยากคือ มันคือการคิดตามจิต มันไม่ใช่รูป มันมองไม่เห็น มันคือจิต และต้องใช้จิตจับจิต โดยมีสติเป็นเครื่องรู้